Column
 
 
 

Ad Mols

Risma ten Wolde

Voor vragen of opmerkingen kunt u ons een bericht sturen. U kunt zich natuurlijk ook aanmelden om held te worden.

Laat uw naam, e-mail adres en bericht achter en wij nemen contact met u op.

Wilt u ook onze oudere columns lezen, neem dan een kijkje op onze Google plus pagina.

HULP IN NEDERLAND.

 

Wat heb jij geluk, vluchteling! Na weet ik hoeveel problemen en gevaarlijke situaties kom je eindelijk terecht in Nederland, bijna het beloofde paradijs. Je komt samen met enkele gezellige mensen te wonen in een riante woning met grote kamers. Je krijgt een royale uitkering, uitzicht op het Nederlanderschap met nog meer voordelen en dan wordt je lid van de gemeenschap van de misschien wel gelukkigste mensen ter wereld. Graag dus van harte proficiat met je aankomst in ons land. Wat zeg je, overdrijf ik een beetje? Nou ja, misschien een ietsie pietsie en is de werkelijkheid iets minder leuk dan ik voorspiegelde. Dat riante huis is mogelijk iets groter dan je dacht, maar je woont er dan ook met meer mensen, niet allemaal even gezellig. Dat komt omdat ze zich jammer genoeg zo slecht aanpassen. Onvoorstelbaar, dat ze in hun verplichte dankbaarheid blijven doorzeuren over hun leven van een tijdje daarvoor. Ze blijven het maar hebben over trauma’s die ze opliepen in oorlogsgebied, over het verlies van familie, over een prachtige cruise op de Middellandse Zee. Jij bent zo niet. Over jou zullen ze niet zeggen, dat je een getraumatiseerde en verwarde , niet geïntegreerde man of vrouw bent. Nee, jij bent of wordt de perfecte Nederlander. Jammer, dat je zo dom bent. Nou ja, misschien niet dom, maar je hebt nu eenmaal geen behoorlijke opleiding gehad. Wat zeg je, was je ingenieur? Misschien dat (als je na verloop van tijd mag gaan werken) terecht kunt bij de BAT als vuilnisophaler. Je moet wel eerst Nederlands leren, want anders kan de baas je niet vetellen, wat er in de groene, de oranje, de blauwe, de groen/blauwe, de blauw/oranje (of weet ik welke kleuren er zijn) bakken moet. Was je tandarts? Jammer, wij boren hier heeeeel anders, we gebruiken een boor. Jullie ook? Sorry, dan dacht ik even verkeerd.

Maar ik heb meer verkeerd gedacht. Ik hield er geen rekening mee, dat we hier niets ophebben met moslims. Zij zijn waarschijnlijk allemaal meer of minder extremistisch ingesteld. Eigenlijk kunnen we je daarom niet naar school laten gaan of je werk geven. Bijna zeker kijk je steeds rond om te kijken hoe je ons geluk kunt vernietigen. Je hebt geen riem in je broek maar draagt een gordel, en dat zegt al genoeg. Je bent in veel gevallen donkerder gekleurd van jezelf en dat heeft toch te maken met een lagere afkomst. Daarom dien je rekening te houden met het volgende. Onze regering van liberalen, christenen en gristenen gaan strenger zijn tegenover nieuwe mensen van jouw soort. Eén van onze grote liberalen (Klaas is zijn voornaam, want amicaal zijn we hier wel) stelt al voor om vluchtelingen zoals jij voor maximaal vijf jaar te laten komen. Dan mag je via een uitzetcentrum terug naar het vluchtelingenkamp. Nu niet zeuren over kinderen die hier geboren zijn of die hier naar school gingen. Ze moeten er maar aan wennen, dat je als vluchteling soms erger dan vuil bent. Bovendien mag er dan in jouw plaats een nieuwe geluksvogel voor een aantal jaren komen.

Een andere opmerking. Er werd in het verleden vaak over ons paradijsje hier gezegd, dat iedereen een minimale uitkering kreeg. Je snapt wel, dat het met al jullie aanwezigheid (niet werkend en profiterend van onze werklust) dit niet meer kan. We gaan die uitkering dus verlagen naar iets minder dan minimaal, zelfs enkele honderden euro’s minder. Domme opmerking van je als je dan vraagt wat minimaal betekent. Immers, we bieden iedereen de kans dat bedrag weer aan te vullen. Als je Nederlands gaat leren komt er wat bij, solliciteer je, dan komt er wat bij, werk je, dan heb je het minimum vanzelf met het werk dat jij mag doen. Niet zo negatief nu met “ik mag niet eens naar school” of “ik mag niet eens werken”. Je zoekt alleen maar redenen om geld te krijgen zonder iets voor onze paradijselijke maatschappij te willen betekenen. Je kunt toch vrijwilligerswerk doen, dat mag wel en levert extra punten op. Ja, dan moet je natuurlijk wel de taal leren. Nee meneer of mevrouw de vluchteling, Klaas heeft het goed voor elkaar. Immers, mijn buurman, werkloos heeft het wel goed voor elkaar. Hij spreekt wel Nederlands, schrijft eens per weer een sollicitatiebrief, is vrijwilliger bij de voetbalclub van zijn zoontje. Voldoende bonuspunten om ruim boven dat minimum te komen. Hij betekent tenminste iets voor onze maatschappij.

Lieve vluchteling, het spijt me voor je. Ik gun je van harte een eerlijk leven met je gezin als mensen in een land waar MENSEN wonen, geen telmachines. Jullie problemen gaan me aan het hart, maar helaas geldt dat niet voor veel politici. Moge God of Allah jullie beschermen.

Ad Mols

 

Razan al-Najjar

 

Razan al-Najjar, was een 21-jarige Palestijnse verpleegster die op 1 juni in de Gazastrook door een Israëlische scherpschutter werd gedood. Zij werd op een vrijdag doodgeschoten terwijl zij gewonden aan het verzorgen was. Aan haar uniform was duidelijk te zien dat zij een verpleegster was. Ze werd in haar rug geschoten terwijl zij minstens 100 meter van het grenshek verwijderd was. Het doodschieten van medisch personeel is een oorlogsmisdaad. Razan zette zich in om mensen te helpen en levens te redden. Zij is in mijn ogen een heldin. Het Israëlische leger daarentegen schiet mensen neer die geen gevaar vormen. Zij zouden de orde moeten handhaven, maar nemen het leven van onschuldige mensen. Wat mij het meest boos maakt van dit alles is dat de kans erg groot is dat de dader(s) vrijuit gaan. Geen tijd de gevangenis is, geen taakstraf, geen tik op de vingers, niks. De familieleden hebben recht op gerechtigheid, Razan heeft recht op gerechtigheid. Ik zal het jullie nog sterker vertellen. Vorige week publiceerde het Israëlische leger een video om Razan in een kwaad daglicht te stellen. Wij zouden moeten geloven dat Razan moest dienen als menselijk schild voor Hamas. Dit zou er dan op neerkomen dat de dood van Razan haar eigen schuld is. Het Israëlische leger heeft een bestaand interview van Razan met wat knip- en plakwerk zo in elkaar gepuzzeld dat het nu lijkt dat zij dader is in plaats van slachtoffer. Ook is te zien hoe Razan een traangasgranaat weggooit die door het Israëlische leger was afgevuurd. Dit alles moet bewijzen dat de 21-jarige Razan gewelddadig was. Bovenop het verlies van een dochter, zus, nicht of vriendin moeten de nabestaanden ook deze schoffering meemaken. Ik hoop dat er vanuit Nederland ook druk wordt uitgeoefend op Israël. Wij kunnen niet blijven wegkijken voor deze oorlogsmisdaden. Wanneer stopt het buiten proportionele geweld op de Palestijnen? Gerechtigheid moet er komen en deze komt alleen wanneer wij kunnen benoemen wat er aan de gang is. Dit is geen zelfbescherming meer, maar dit is moord. Wilt u ook iets doen? Mail dan naar een door u uitgekozen kamerlid en vraag wat er nu verder gaat gebeuren? Laat de dood van Razan niet door Israël zo worden verdraaid dat zij schuldig lijkt en dat die onschuldige, zielige soldaten gewoon hun werk deden. Dat mag niet gebeuren.

Risma ten Wolde

 

IK BEN ALLOCHTOON

 

Zo, dan is dat tenminste ook een keer gezegd. Uitleggen doe ik dadelijk wel. Allereerst de beschrijving van een allochtoon door het CBS. "Persoon die in Nederland woonachtig is en van wie ten minste één ouder in het buitenland is geboren. Wie zelf in het buitenland is geboren, hoort tot de eerste generatie, wie in Nederland is geboren, hoort tot de tweede generatie". Het zal 1934 of 1935 geweest zijn, dat mijn moeder vanuit het Duitse Kleve in Nijmegen kwam wonen, mijn vader leerde kennen, trouwde, kinderen kreeg, enz. Omdat ik één van die kinderen ben, kan ik zeggen, dat ik een allochtoon van de tweede generatie ben. Kan ik nu zeggen, dat ik problemen van migranten (zo noem je dat tegenwoordig politiek correct!) beter aanvoel? Daar kan ik geen ja of nee op zeggen, omdat ik zelf daarover nooit problemen heb ondervonden. Maar ik voel nu, op latere leeftijd een bepaald mededogen-uit-eigen-ervaring, tenminste, zo lijkt het. Nooit heb ik ervaren, dat ik uitgescholden werd voor dit simpele beschreven feit. Ik had wel een verafschuwde bijnaam gedurende drie jaren en heb toen heel wat afgevochten. Dat deed ik samen met een vriend, wiens ouders in de Jappenkampen waren vermoord en die als "grapje" de jap werd genoemd. Die periode, zo rond mijn puberteit, heeft me wel voor een deel gevormd. Juist daarom bestaan er voor mij geen kut-marokkanen, geen vieze Turken of noem nog maar meer zulke scheldnamen, die totaal op niets gebaseerd zijn. In mijn geest vereenzelvig ik me met diegenen, die zomaar vernederd worden of zich al of niet terecht in een hoek geduwd worden. Het gaat dan niet om eerste, tweede of latere generatie. De pijn kan iemand individueel voelen. Zulke mensen hebben we veel in Nederland. Net na de oorlog waren het kinderen (de latere volwassenen) met trauma's uit de oorlog, het werden na 1950 met name de Molukkers, die niet erg fair door de Nederlandse staat zijn behandeld, een groot aantal Surinamers, die zich deels nazaten voelen van slaven, de gastarbeiders (die naam zegt het al, want van een gast verwacht je, dat hij weer op tijd oprot) en dan nu de vluchtelingen. Met al die mensen voel ik mee. Zo verzet ik me, in dialoog!!!, tegen Zwarte Piet. Mensen die vanwege dit volksfeest pijn voelen hebben minstens recht op een zekere mate van begrip. Ik voelde altijd mee met joden, die onvoorstelbaar veel hebben geleden en waarvan nog steeds de pijn wordt gevoeld. Zo weet ik ook nog steeds niet, wat ik moet denken van de moordpartijen in Armenië, Bosnië, Oekraïne en zoveel andere gebieden op de wereld. Wel weet ik, dat moordpartijen omwille van een geloof of andere overtuiging NOOIT goed te praten is.

Toen ik in de Palestijnse vluchtelingenkampen in Libanon kwam voelde ik de pijn schrijnend scherp. Ik had juist enige kleine operaties achter de rug, waardoor mijn eigen bijdrage helemaal betaald moest worden. Daar klaag je over, tot je Khaled ziet. Zijn verhaal is beschreven bij 'Verhalen' op deze site. Ik leefde mee met de pijn van de familie. Zo zijn er zoveel. Nu leef ik volop mee met de families die een vader, een moeder, een dochter of zoon moeten missen, gedood door scherpschutters van Israël. Soms zijn ze levenslang invalide gemaakt. Daarom reageer ik wel eens fel.

Het is bepaald niet altijd fijn om mee te voelen, integendeel. Laatst beet iemand me toe, dat ik eens afstand moest nemen en gaan genieten. Tja, de een kan dit makkelijker dan de ander.

Maar daarom schrijf ik deze column niet. Het gaat niet om mij, maar om u! Misschien voelt u met me mee, voelt ook u de pijn. Steeds is onze vraag: wordt u ook hero, een held? Wilt u samen met ons de pijn dragen en een beetje daarvan overnemen? Helpt u mee het verdriet en de pijn van Palestijnse vluchtelingen te verminderen? Laat het ons weten en ons doel, de pijn verminderen, komt weer een stapje dichterbij. Word ook een van de heroes-for-palestinian-refugees.

Ad Mols

 

Sanne Wallis De Show

 

Een hoop commotie vorige week over een parodie van het songfestival nummer van Israël. In de parodie, die werd uitgevoerd door Martine Sandifort, ging het over het geweld van Israël jegens de Palestijnen. Ook ging het over de Amerikaanse ambassade. Vooral over de volgende zin vielen veel mensen: “Open ambassades, zorg dat je casht, van je ching-a-ling-ching, en van je ping-a-ping ha! Van je dollars ’n cent en pecunia – ja!” Het beeld van de gierige jood zou hier worden geschetst. Naar mijn mening gaat het hier om politieke belangen en dat geld belangrijker is dan de bevolking. Geen één keer is er in het nummer het woord jood gebruikt. Nee, racistisch of antisemitisch vind ik het zeer zeker niet. Ik persoonlijk vond het zeer goed dat dit onderwerp langskwam en er een keer vanuit een ander perspectief over de situatie daar werd bericht. Blij was ik ermee. “Wil je mensen de waarheid vertellen, laat ze dan lachen.”~ Oscar Wilde.

Ik schrok er echt van hoeveel kritiek er op de parodie kwam. Er werd over de show bericht in meerdere landen. Voornamelijk in Israël was men boos. Het regende klachten aan het adres van BNNVARA. De Israëlische ambassade en ook het CIDI hebben een klacht ingediend en ik denk dat er vele boze mails zijn binnengekomen als ik zo alle berichten op internet moet geloven. Lange tenen hebben die Israëliërs. Weinig steun kon ik vinden op het internet helaas. Het is met twee maten meten, want wordt het grapje gemaakt over moslims en we liggen dubbel. Gaat het over Israël en dan is het ineens niet grappig.

Ik heb afgelopen zaterdag gekeken naar de tweede show van Sanne Wallis en hoopte dat ze er iets over zou zeggen. Dit deed ze niet. Eigenlijk het beste om te doen. Met mijn column wil ik haar ook een hart onder de riem steken. Ik bewonder haar en Martine Sandifort om hun moed te doen wat juist is.

Soms kan het juiste doen heel eenzaam zijn, maar beter juist alleen dan fout met de rest. Helaas ging het wat minder met de kijkcijfers de tweede show, maar er was dan ook voetbal op het andere net. En ook al zouden mensen de show niet meer kijken vanwege de parodie, moet je daar dan treurig om zijn? Je suis Sanne Wallis De Vries!

Risma ten Wolde

 

158-----2017

 

Tja, ik wilde iets schrijven over de regelrechte oorlog tussen Palestina en Israël en dan zitten deze getallen in je hoofd. In 2017 werden in Nederland op een bevolking van 17 miljoen mensen er waarschijnlijk 158 vermoord, al is dit aantal niet helemaal zeker. Het is één van de oorzaken, dat Nederlanders zich niet veilig voelen.

Een joods restaurant-eigenaar voelde zich niet meer veilig omdat zijn deur met een knuppel ingeslagen was en de Israëlische vlag gestolen. Loonstein, een joods advocaat zei, dat veel joden niet meer met hun keppeltje op het hoofd durven lopen wegens verbaal geweld.

In enkele weken tijd heeft Israël al half zoveel moorden gepleegd op Palestijnen. Tevens zijn er duizenden verminkt en voor het leven gehandicapt. In het geval Nederland spreken ministers niet alleen hun zorgen uit, maar eist de Tweede Kamer, dat actie ondernomen wordt. Over de moorden door Israël wordt met name door regeringspartij CU gesproken over een onafhankelijk onderzoek om ‘de proportionaliteit van de Israëlische bescherming van de eigen staat(!!)’ aan te tonen. Lees deze zin goed: een onafhankelijk onderzoek moet aantonen dat het optreden van Israël correct was. Dat wordt dus al als een gegeven aanvaard. Het moet alleen nog even aangetoond worden. Er moet aangetoond worden, dat een terroristische staat volkomen in zijn recht staat bij het moorden en verminken. Dat zegt onder meer de woordvoerder van de CU, Joël Voorhoeven. En je ziet veel mensen knikken: dat heeft hij toch maar mooi gezegd. Alleen De Winter van Een ander joods Geluid sprak hem tegen.

Waar Nederland zo nodig mee moest helpen om Irak op de knieën te krijgen, zogenaamd op grond van menselijkheid, laat onze regering nu haar masker volledig vallen. Niet menselijkheid is belangrijk om een moordregiem aan te pakken. Nee, het gaat om macht en geld, om vriendjes met Amerika, om handel en economie. Duidelijk is, dat deze regering niet deugd. Proportionaliteit zal gaan over mate van afkeuring (en verder niets) tegenover de winst van onze multinationals.

Positief eindigend: bij de finish van de giro etappe van vandaag waren regelmatig Palestijnse vlaggen te zien. Dat deed me goed. Een ander positief punt: in het programma M probeerde Margriet iets neutraler te denken dan meestal in de media. Zou er dan toch een kentering komen dankzij het werk van de moordmachine Israël?

Ad Mols

 

IBAN Nummer:

 

NL78INGB0006862918

 

tav. Stichting Mijn Thuis

onder vermelding van: Heroes

Email:

risma@heroes-for-palestinian-refugees.nl

ad@heroes-for-palestinian-refugees.nl

 

Algemeen

info@mijnthuispalestina.com

Ad Mols, voorzitter

admols@mijnthuispalestina.com

Penningmeester en vice-voorzitter

ahmadabdallah@mijnthuispalestina.com

 

Contact Stichting Mijn Thuis

 

Lieve Vrouweplein 6

5037 TS Tilburg

FOLLOW US

 

 

© Copyright. All Rights Reserved.